Coraz więcej osób choruje na cukrzycę – obecnie jest to blisko 350 mln. osób na całym świecie. Dlatego bardzo ważne jest posiadanie wiedzy na temat tej choroby, sposobów minimalizowania ryzyka jej wystąpienia, sposobów jej wykrywania i leczenia. W związku ze Światowym Dniem Zdrowia, który obchodziliśmy 7 kwietnia, Światowa Organizacja Zdrowia chce zwiększyć naszą wiedzę o cukrzycy.

Stale zwiększa się liczba chorych na cukrzycę, która jest dla organizmu człowieka dużym obciążeniem i wywołuje poważne skutki (szczególnie w krajach o niskich i średnich dochodach). WHO dąży do tego, aby podejmować konkretne, skuteczne i ekonomiczne działania w walce z chorobą, które będą obejmować profilaktykę, metody diagnozy, leczenia i opieki nad osobami chorymi na cukrzycę.

Jednocześnie Światowa Organizacja Zdrowia zaznacza, że świat dokonał istotnego kroku w walce z epidemią cukrzycy, przyjmując za cel zmniejszenie o jedną trzecią liczby zgonów z powodu chorób niezakaźnych, w tym cukrzycy, do 2030 r. w ramach Celów Zrównoważonego Rozwoju. WHO wspiera państwa wdrażające polityki mające na celu zmniejszenie oddziaływania chorób niezakaźnych (w tym cukrzycy, nowotworów, chorób układu krążenia i płuc).

Istota cukrzycy

Niemal 350 mln. osób na całym świecie cierpi na cukrzycę – chorobę przewlekłą, do której dochodzi, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub nie jest w stanie skutecznie wykorzystywać własnej insuliny w procesie metabolizmu cukrów pochodzących ze spożywanej żywności. Insulina to hormon regulujący poziom cukru we krwi, będącego źródłem energii potrzebnej nam do życia. Jeżeli glukoza nie może przeniknąć do komórek organizmu, w których jest spalana jako energia i pozostaje w krwiobiegu, jej stężenie może wzrastać do szkodliwego poziomu.

W 2012 r. cukrzyca była bezpośrednią przyczyną około 1,5 mln. zgonów na świecie, z których 80% miało miejsce w państwach o niskich i średnich dochodach. Według prognoz WHO do 2030 r. cukrzyca stanie się 7. najczęściej występującą przyczyną zgonów.

Dwa typy cukrzyków

Rozróżniamy dwa główne typy choroby. Osoby cierpiące na cukrzycę typu 1 na ogół w ogóle nie wytwarzają własnej insuliny i dlatego, aby przeżyć, muszą przyjmować insulinę w formie iniekcji. Chorzy na cukrzycę typu 2, którzy stanowią około 90% wszystkich przypadków zachorowań, najczęściej wytwarzają własną insulinę, ale w niewystarczającej ilości lub ich organizm nie jest w stanie jej właściwie wykorzystywać. Osoby chore na cukrzycę typu 2 na ogół mają nadwagę i prowadzą siedzący tryb życia.

Skutki i leczenie

Długotrwale utrzymujący się we krwi wysoki poziom glukozy powoduje uszkodzenie narządów wewnętrznych i może być przyczyną ataku serca, udaru mózgu, niewydolności nerek, impotencji oraz zakażeń prowadzących do amputacji kończyn.

Przy zastosowaniu właściwego leczenia wpływ cukrzycy na życie chorego można zminimalizować. Nawet osoby cierpiące na cukrzycę typu 1 mogą cieszyć się długim życiem w zdrowiu, jeżeli będą ściśle kontrolować poziom cukru we krwi.

Marta Pawelec/WHO